Seni, sen olmayınca, anlıyormuşum ben,
Bir an yokmuşsun gibi düşünüyorum,
Olmuyor.
Yokluğunu, yarın gelceğini bilsem de
Kabullenemiyorum,
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?
Kalbimde anlaşılması tuhaf sızılar oluyor bazen,
Neden?
Seni sevmekten korktuğumda,
Korktuğumun başıma geldiğini anlıyorum.
Ne olacak?
Sonunu hayal edemiyorum.
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?
Özlemin, alışmışlık olduğunu düşünüyorum bazen,
Bu kadar özlemem için, ne kadar alışmışım ki sana?
En çok neyine alışmışım merak ediyorum.
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?
Yağmur yağmasa da bu aralar çok fena yağmursuyorum,
Hava soğuk ama,
Ben aslında seni üşüyorum, nefes alışlarımda.
Sesim bir tuhaf çıkıyor ismini hecelerken,
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?
Elini tutabilmenin kıymetini
Parmaklarımla oynarken anlıyorum,
İsminin dilimden düşmesini dinliyorum,
Gecenin en sessiz saatinde,
Şimdiye kadar hiç duymamışım gibi tuhaf geliyor
bana
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?
Düşlerimde bir değişti son zamanlarda,
Garibime gidiyor,
Her karesinde sen varsın yaşanacaklarımın,
Olmayacak hayallerimde bile
Sen çıkıyorsun karşıma birden,
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?
İhsan Kaplan
