Herdaim yeşil, mağrur çamların yanında mütavezi meşelerin yeşili kahveye dönmüş... Sonbaharda ağaçların saçları kızıla boyanmış. Dinç çam gençlik, yorgun meşe yaşlılık.
Yeşil vadideki yolculuk bir görüntü kirliliği ile son buluyor. Yeşil vadiden sivrilen sözüm ona konaklar, minareye tepeden bakarak kendini ne sanıyor? Ne hakkı var insanların bakışını kirletmeye? Sonra en ağa isimlerin altında en hafif "benim şehrim, kasabam" anlamında İngilizce laflar. Tabi saray, köşk olmayınca yaptıkları özentiyse, en yakışan isimler de böyle uydurukca oluyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder